“คนมีบุญอยู่ที่ไหนก็เป็นบุญกุศล” หลวงปู่ชา สุภัทโท

วันนี้ เรื่องเล่า ขอแนะนำข้อคิดเตือนสติดีๆ จากหลวงปู่ชา สุภัทโท เกี่ยวกับการเรียนธรรมให้รู้จักธรรมมาฝากกัน ธรรมะมันอยู่ตรงนี้ อยู่ที่ตัวเองนี้ คอยมีสติ ระลึกรู้รูปธรรม ระลึกรู้นามธรรม ร่างกายมันเคลื่อนไหว รู้สึก มันคันแล้ว เกา รู้สึก พยักหน้า รู้สึก คอยรู้สึกไป อย่าให้จิตใจมันล่องลอย ลืมตัวเอง ถ้ามันลืมตัวเอง มันก็ลืมธรรมะ จิตใจมันหนีไป ถ้าจิตใจมันตั้งมั่นอยู่กับเนื้อกับตัว จิตใจก็อยู่กับธรรมะ เพราะธรรมะมันอยู่ที่ตัวเองนี่เอง ไปติดตามคำสอนดีๆจากหลวงปู่ชากันเลย

” เราทั้งหลายต้องมาเรียนธรรมไว้ในปัจจุบันให้มันรู้จัก” ถ้ารู้จักแล้วมันสบาย .. สบายอย่างไร “เหมือนเราเห็นรังต่อ เราก็ไม่เข้าไปใกล้” ตรงนั้นมีเสือ ตรงนั้นมีงู “เรารู้จักอย่างนี้ เราก็หนี ไม่เข้าไปใกล้” ถ้าคนไม่รู้จักก็ เดินสวบ ๆ ตกลงไปหลุมต่อ มันก็ต่อยหัวเอาเท่านั้นแหละ

“คนไม่รู้จัก อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ก็เสกคาถาว่า ของกู ๆ” อยู่อย่างนั้น “ถ้าคราวไม่ใช่ของกู ก็ร้องไห้โก๊ก ๆ เท่านั้นแหละ” นั่นเป็นเครื่องหมายของคนบาป

“ถ้ามาฟังธรรมแล้ว” มันก็จะหายบาปแล้วก็ดีด้วย “เป็นผู้มีเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา” อยู่ใกล้กันไม่ทะเลาะกัน ไม่ทุ่มเถียงกัน สงเคราะห์กัน .. สบาย “นั้นท่านเรียกว่า คนมีบุญ” คนมีบุญอยู่ที่ไหนก็เป็นบุญกุศล “อยู่ที่ไหนก็เย็นก็เป็นสุคโต อยู่ก็เป็นสุขไปก็เป็นสุข” มีแต่เรื่องเป็นสุข มีแต่เรื่องสบาย .. ”

และนี่ก็เป้นอีกหนึ่งคำสอนดีๆ จากหลวงป฿่ชาเรื่องเรียนธรรมมะ ธรรมะอยู๋รอบตัวเราทุกคนเพียงแค่เราเรียนรู็มันแม้จะเป็นขั้นพื้นฐานก็ทำให้ใจเรามีความสุขมากยิ่วขึ้น เช่นรู็จักให้อถัยคนอื่น มีเมตตากับคนอื่น ช่วยเหลือผู้อื่น ระงับกิเลส ควบคุมความต้องการ ความโกรธของตัวเองได้ สิ่งพวกนี้แหละคือธรรมมะ ถ้าทำได้ก็ส่งผลดีกับตัวท่านเองไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็มีความสุข

“เหนือสิ่งอื่นใด”
หลวงปู่ชา สุภัทโท